AGROKonopie

Uprawa konopi siewnej

Konopie siewne – to gatunek roślin z rodziny konopiowatych (Cannabaceae Endl.). Konopie są jednoroczne, dwupienne, wiatropylne i jarą rozdzielnopłciową. Żeńskie nazywane są głowaczami, a męskie płaskoniami. Można je rozróżnić tylko podczas kwitnienia.


Podział na gatunki:

  • Według Lineusza konopie siewne (Cannabis Staiva L.) dzielimy na odmiany botaniczne, w tym: konopie indyjskie (var. Indica Lam.), uprawne (var. Vulgaris), dzikie (var. Ruderalis) i olbrzymie (var. India Lam., subv. Gigantea) (Hoffmann, 1961).
  • Bocs i Kraus (1997) wyróżnia dwa gatunki: Cannabis Sativa Serebr I. C.indica Lam. Serebr. Pierwszy posiada dwa podgatunki: konopie uprawne (ssp. Culta) i konopie dzikie (ssp. Spontanea). Natomiast konopie uprawne dzielą się jeszcze na tzw. grupy ekologiczne: azjatyckie, południowe, północne i środkowoeuropeiskie.

Uprawianie konopi siewnej

  • Klimat w Polsce jest dobrze przystosowany do uprawy konopi.
  • Przy uprawie roślin nie potrzebne są środki ochronne.
  • Wysokie plony pozostawiają rolnikowi glebę w bardzo dobrej strukturze.

Klimat

Konopie posiadają ogromny współczynnik transpiracji - od 440 do 770. Również tworzy dużą ilość suchej masy. Konopie potrzebują również dużą wilgotność gleby i powietrza, przez to zapotrzebowanie na wodę jest spore.

W Polsce konopie są przedstawicielami form środkowoeuropejskich. Zazwyczaj przystosowane do umiarkowanego, chłodnego klimatu. Aby konopie zaczęły kiełkować potrzebna jest temperatura 1 stopień Celsjusza. Nie trzeba bać się o przymrozki wiosenne dochodzące do -5 stopni Celsjusza, ponieważ są odporne na tego typu uszkodzenia. W takich miesiącach jak lipiec, czy sierpień, gdy temperatura jest najwyższa, potrzeba także dużej ilości wody.

Bocs i Kraus w 1997 roku wspomnieli, że w okresie wegetacji potrzeba 250mm opadów. Patrząc na nasz kraj opadów jest wystarczająco, jednak okresowe susze sprawiają, że bardzo ważna w glebie jest dostępność wody. Okresowe susze znacznie obniżają plony.

Lizymeryczne doświadczenia wykazały (1965), iż właściwy poziom wody gruntowej powinien sięgać 120 cm, patrząc na plony nasion i słomy konopi.

Dla lepszych efektów zaleca się również obiniżenie lustra wody gruntowej (poniżej 120 cm), gdy rozdzielana jest płeć roślin. To sprawia, że system korzeniowy rozrasta się, a w glebie następuje wymiana gazów. Za szkodliwy uważa się wyższy poziom, ale to nie powinno być wyznacznikiem. Na brak odpowiedniej ilości wody konopie tracą na masie i jakości plonu.

We wspomnianych doświadczeniach, gdy w okresie przed kwitnieniem brakuje wody, to głównie obniża plony słomy. Natomiast po kwitnieniu nie wpływa korzystnie na plony nasion. Głowacze lepiej niż płaskonie reagują na działanie warunków wodnych. Mimo charakterystycznej suszy i zmiany cech włókna technicznego w słomie, to w jego zawartości nie odnotowano wyraźnego spadku. Jednak korzystnie wpływała poprawa wilgotności warunków klimatycznych. Plony nasion podwyższały się tylko, gdy podawano roślinom w czasie wegetacji, niedużej dawki wody. Gdy systematycznie podlewano zbiory to powoduje zwiększenie plonów, głównie słomy.

Niekorzystnie na plony wpływają: gradobicia (w tym łamanie i ścięcie łodyg), jak również woda, która utrzymuje się na powierzchni gleby. Gdy przez 24 godziny woda zalewowa nie znika to rośliny obumierają. Źle wpływa także woda z intensywnych opadów przez ponad 12 godzin. Przez susze rośliny skracają się, a huraganowe wiatry wpływają niekorzystnie na łodygi, powodując ich otarcia, splątania i złamania.

Gleba

Konopie to roślina uniwersalna, która nie wymaga specjalnych warunków. Najbardziej sprzyjające wymagania glebowe to te żyzne i głębokie. Np. Czarnoziemy, pyłowe wytworzone iłów, lessy, gliny, czarne ziemie, gleby próchnicze oraz mady, które posiadaja głęboką warstwe orną, zasobną w składniki pokarmowe i wodę. Istnieje możliwość uprawy konopi również na niskich torfach, choć uzyskane włókno nie jest najlepszej jakości. Odczyn pH 6,5 - 7,6. System korzeniowy konopi rozwija się do 2 metrów i ma potrzebę pobierać składników, które są trudno rozpuszczalnymi związkami glebowymi. Zbyt intensywne prowadzi do mocnego wyczerpania zapasów glebowych.

Plon 10 ton słomy z hektara wraz z właściwym plonem nasion (ok. 0,5 ton) pobiera: 190 kg azotu (n) + 70 kg fosforu (p2o5) + 160 kg potasu (k2o) + 40 kg magnezu (MgO) + 170 kg wapnia (CaO).

Nie zaleca się uprway konopi na glebach kwaśnych, lekko piaszczystych i podmokłych glinach.

Stanowisko dla konopi

Odpowiednie stanowisko w dużej mierze decyduje o zdrowotności plantacji. Kiedyś zakładano, że najlepsze uprawy powstają na tzw. Konopiskach. Jakiś czas temu przeprowadzono obserwacje, iż konopie hodowane po sobie sprzyjają powstawaniu wielu chorób, np. zgorzel siewek, pasożytów roślinnych i zgnilizny twardzikowej. To samo można zauważyć przy uprawianiu lnu, też nie może być hodowany po sobie, przerwa pomiędzy starą, a nową uprawą powinna wynosić od 4 do 5 lat.

Konopie najlepiej uprawia się terenach bogatych w azot, żyznych i głębokich glebach oraz tych z regulowanym stosunkiem wilgotności. Dobrze jest również, gdy stanowisko jest zaopatrzone w próchnicę i składniki pokarmowe. Wysokostrukturalne tereny przeważnie zalicza się do rodzaju pszenno-buraczanego. Zalecana jest stara siła nawozowa.

Przeważnie konopie w naszym kraju uprawia się na takich glebach jak: wappiennych (rędziny), mady, lessy, czarne ziemie o odczynie alkalicznym, czarnoziemy zdegradowane i bielice próchnicze.

Warto również zaznaczyć na jakich glebach nie warto hodować konopi. Należy unikać takich miejsc, które mają płytką wartwę orną lub takie, gdzie wody grunotwe zalegają płycej, niż 80 cm.

Ważnym elementem, który może zaszkodzić uprawie jest zachwaszczenie pola. Głównie chodzi o perz . Nie zaleca się zakłądać plantacji tam, gdzie pola są niestrukturalne, ubogie i silnie zaperzone.

Optymalne pH 7,1 - 7,6. Stanowisko nie może mieć mniej, niż 6,0 pH. Na stanowisku nie powinno dochodzić do herbicydów triasowych, które stosowane są w przedplonie. Kiedy możemy zauważyć objawy? Rośliną zsychają liście na wysokości od 5 do 15 cm, łodyga jest coraz bardziej zdeformowana, a to prowadzi już tylko do zamierania.

Odmiana konopi włoknistej w Polsce

W Poznaniu wyhodowano cztery odmiany jednopiennych konopi włóknistych: Białobrzeskie, Tygra, Silesia i Beniko. W 2008 roku znalazły się w Krajowym Rejestrze COBORU i we Wspólnotowym Katalogu Odmian Roślin Rolniczych (CCA). To co charakteryzuje wymienione wyżej odmiany konopii to wysoka wartość gospodarcza. Trzeba wspomnieć, że te konopie nie są uznawane za substacje narkotyczne, ponieważ zawierają poniżej 0,2 ?9 THC. To wynika z Ustawy o Przeciwdziałaniu Narkomanii. (Więcej informacji na ten temat w zakładce Kwestie Prawne).

Konopi włóknistej sprzyja klimat umiarkowany, należy do formy środkowo-europejskiej. Jeżeli zachowa się adekwatne warunki klimatyczno-glebowe i zastosuje odpowiednią agrotechnikę to powinno się otrzymać wysokie plonu o następujących parametrach technologicznych:

  • włókna ( 2,5 - 3,0 t/ha),
  • nasiona (0,3 - 1,0 t/ha - należy zwócić uwagę, jaki jest kierunek uprawy),
  • słomy (8 - 10 t/ha).

Ekologia:

  • konopie siewne nie potrzebują preparatów do ich uprawy,
  • hektar konopi łaczy ok. 2,5 tony dwutlenku węgla, a dzięki temu ograniczamy efekt cieplarniany,
  • spalanie biomasy konopi jest znacznie mniejsza, niż przy surowcach kopalnianych,
  • dzięki konopi gleba jest dobrze przewietrzona i zaopatrzona w próchnicę. Wpływa to korzystnie na jej strukturę,
  • duża ilość zielonej masy, która powstaje przez konopie sprawia, że gleba w czasie wegetacji jest idealnie ocieniona, a rozwijający się system korzeniowy po zbiorze roślin ulega rozkładowi.

Źródło:
http://www.lenikonopie.zielonewrota.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=46&Itemid=55 http://wolnekonopie.org/2011/10/06/czym-jest-konopia-siewna/